Imię: Anari (starzy znajomi mówią do niej Ari)
Przydomek: Córka Wiatru
Rasa: Pół elfka-pół anioł
Wiek: 150 lat
Stanowisko: Przywódczyni Klanu
Religia: Z racji tego, że była wychowywana tylko przez matkę wyznaje religię elfów, ale zna religię aniołów. Nie należy do bardzo bogobojnych osób, więc nie modli się.
Stanowisko: Przywódczyni Klanu
Religia: Z racji tego, że była wychowywana tylko przez matkę wyznaje religię elfów, ale zna religię aniołów. Nie należy do bardzo bogobojnych osób, więc nie modli się.
Umiejętności: Anari potrafi walczy mieczem jak i bez broni. Bardzo dobrze strzela z łuku. Jest pół aniołem potrafi wyczarować sobie skrzydła, ale jeszcze koryguje umiejętność latania. Zna magię powietrza. Potrafi grać na flecie, rozumie też mowę wiatru i język zwierząt. Jest bardzo szybka i zwinna. Czasami czyta w myślach, a gdy się bardzo skupi potrafi używać mocy telekinezy.
Charakter: Z natury samotniczka. Bardzo uparta i odważna. Potrafi być bardzo przekonywująca. Jak chce jest miła i sympatyczna, ale częściej szorstka i oschła. Nie przepada za ludźmi. Mimo charakteru ma dużo przyjaciół. Jak kocha to na zabój, jak nienawidzi to całym sercem, a jak wierzy to do końca. Nie liczy się ze zdaniem innych na jej temat, jest sobą i nic tego nie zmieni.
Wady: Czasami jest uparta jak osioł i jak sobie coś ubzdura to nie ma odwrotu. Boi się zamkniętych pomieszczeni. Zawsze mówi co jej leży na sercu i czasami nie potrafi być delikatna. Często bywa bezwzględna. Nie zna litości dla swoich wrogów, nie ważne kim są. Jak wpadnie w szał nie jest do końca świadoma tego co robi. Nigdy nie błaga o litość, woli zginąć z honorem niż, okazać pokorę i przeżyć. Nigdy nie zapomni wyrządzonych jej krzywd.
Zalety: Jej odwaga czasami jest szaleństwem, ale zawsze potraf zachować zimną krew. Ma ogromną wiedzę. Życie nauczyło ją, że zawsze jest wybór. Za przyjaciółmi pójdzie nawet na samo dno piekieł. Zawsze dotrzyma danego słowa, choćby miało to ją zaprowadzić na śmierć. Nie boi się żyć pełnią życia i chwytać każdą chwilę. Nie zastanawia się nad przyszłością.
Towarzysz: Wilczyca Moon,Samica orła Alien
Wierzchowiec: klacz pegaza Kira
Historia: Jej matka była elfką, a ojciec aniołem. Aniari urodziła się w małej elfiej wiosce. Nie znała swojego ojca. Była wychowywana tylko przez matkę. Gdy pewnego dnia była z matką w lesie zostały napadnięte. Bandyci zabili jej matkę. Ona uciekła. W lesie spotkała druidów, oni się nią zaopiekowali. Anari nie chciała zostać druidką. Gdy tylko była w stanie wyruszyła w podróż. Pewien stary wojownik postanowił nauczyć ją walczyć. Najpierw była najemnicą, ale szybko zrezygnowała z tej profesji, gdyż omal nie zginęła. Chciała zacząć normalne życie, ale za bardzo tęskniła za ryzykiem i przygodami. Wyruszyła w podróż. Któregoś dnia okazało się, że potrafi wyczarować sobie skrzydła (co potrafią tylko anioły lub pół anioły). Zrozumiała kim był jej ojciec. Zaczęła uczyć się magi powietrza. W końcu trafiła do zamku Melinar. Założyła klan wojowników i zmieniła ruiny w siedzibę jego członków.
Partner: Sama nie wie czego chce...
Rodzina: Nie ma rodzeństwa,a matka nie żyje. Ma ojca ale tego nigdy nie spotkała.
Punkty: ∞
Punkty: ∞
Imię: Sabrina (jej syrenie imię brzmi Elina, ale nie jest do niego przyzwyczajona)
Przydomek: Z Srebrnej Laguny
Rasa: Pół syrena pół elf
Wiek: 30 lat
Stanowisko: Zastępczyni Przywódczyni Klanu
Religia: Sabrina była wychowywana w ludzkiej religii chrześcijaństwa, a le przyjęła też syreni chrzest.
Umiejętności: Może i nie wygląda na silną, ale jest taka. Potrafi niesamowicie walczyć. Jej ulubioną bronią jest Ostrze magów, które dostała od ducha siostry. Miewa często wizje, w których siostra oprowadza ją po "przyszłości". Uwielbia towarzystwo swoich psów, Morffi i Syriusza. Rozumie sukę, ale psa już nie. To dla tego, że nie zna mowy zwierząt, a Morffi mówi. Sabrina nie potrafi strzelać z łuku, mimo elfiej krwi. Często używa zaklęć z Księgi Czarów. Zna też "naturalne" czary. Głównie magię wody.
Charakter: Nie jest to miła spokojna dziewczynka, która boi się własnego cienia. Sabrina jest wojowniczką, która wie co robi i w jakie tarapaty się pakuje. Jest silna nie tylko pod względem fizycznym. Ma twardą wolę, którą nie łatwo złamać. Niestety ma kruche ego. Łatwo ją sprowokować, a wtedy... Modlić się na klęczkach! Jej największym skarbem są włosy, które w wodzie zmieniają kolor. Chroni je ponad wszystko. Kocha konia, którego dostała od samej królowej syren! Ogier nazywa się Fronia. Tworzy z nim świetny zespół. Ale nie wolno zapomnieć o jej wiernych psach. Morffi jest najlepszą przyjaciółką Sabriny. Dziewczyna kocha tą sunię, jak własne dziecko. Jej pies Syriusz, choć jest lekko głupkowaty pani i tak go kocha.
Wady: Sabrina boi się śmierci. Na polu walki się nie boi, ale cichy morderca to jej największy lęk. Jej koszmarem są Nightmare! Jako pół syrena boi się ognia, a koń piekieł to jej największy wróg. Kobieta jest krótkowidzem. Widzi na dwadzieścia metrów wyraźnie, ale dalej obraz się rozmazuje.
Zalety: Nigdzie nie ma bardziej prawej osoby niż ona. Powiedzenie ,,Gdzie diabeł nie może tam babę pośle" nie pasuje do Sabriny. Zawsze stoi po dobrej stronie.
Broń: Ostrze Magów, Sztylet, Księga czarów
Towarzysze: Morffi - Magiczny Pies; Syriusz - Gwiezdny pies
Wierzchowiec: Ogier Fronia - Koń wodny (w wodzie)
Historia: Trzydzieści jeden lat temu matka Sabriny wypoczywała na plaży. Nagle zobaczyła elfa, w którym się zakochała, a on odwzajemnił jej uczucie. Kwestią czasu było zajście Eleny w ciążę. Dziecię z jakimkolwiek człekopodobnym stworzeniem było hańbą dla syren, więc gdy pytano ją o ojca mówiła, że jest przystojnym syrenem z innego królestwa. Jednak nie mogła ukrywać prawdy, przed swą przyjaciółką królową syren. Zdradziła jej tajemnicę, a ta nakazała jej urodzić w Srebrnej Lagunie i porzucić dziecko. Elena choć niechętnie wykonała rozkaz. Urodziła dwie córki, zawinęła w wodorosty włożyła do łodzi rybackiej i odpłynęła. Dziewczynki rankiem znaleźli rybacy. Zabrali je do kobiety Amelii, która jeszcze karmiła piersią swego syna by piastowała dzieci. Wychowywała trzy maluchy dobrze, ale nie umiała powstrzymać ich gdy zostali nastolatkami. W osiemnaste urodziny dziewczynek urządzono przyjęcie na plaży. Wieczorem gdy dziewczęta pływały w wodzie ogon Mirry - siostry Sabriny, zaczął świecić. Amelia kazała wybiec Sabrinie z wody, schować się w domu w szafie i czekać. Sabrina wykonała polecenie. Nie miała pojęcia, że nigdy więcej nie zobaczy siostry żywej. Cicho siedziała w szafie gdy nagle do chaty wbiegła Amelia. Ubrała Sabrinę i kazała uciekać. Sabrina uciekała i uciekała przed tłumem wieśniaków po całej wyspie. Musiała uciec wodą. Okazało się, że ma syreni ogon! Nie mogła myśleć czemu tak jest po prostu popłynęła. Schowała się na noc w podwodnej grocie. Rankiem znalazły ja syreny i zaprowadziły do zamku, przed oblicze królowej. Dziewczyna opowiedziała jej swą historię, a ta zabrała ją do Eleny. na początku nie poznawała kim jest syrena, ale Elena ją poznała. Przez godzinę Sabrina poznała o sobie więcej faktów niż kiedykolwiek wcześniej. Niestety jej radość nie trwała długo. Matka miała umrzeć następnego dnia. Jeszcze przed odejściem z królestwa Sabrina przyjęła chrzest, dostała konia i dowiedziała się, gdzie znajdzie ojca. Uciekła z morza na Fronii - nowym koniu. Zaczynało jej brakować powietrza, więc koń się wynurzył, ale ponad wodą panował sztorm. Zemdlała. Rankiem zbudziła się w chacie pewnej druidki i jej suni Morffi. Spędziła tam trzy lata ucząc się przyrody i magii. Pokochała Mroffi, tak jak i ona pokochała ją. Pewnego dnia Łowcy - plemię wojowników łowców nagród, zabili druidkę. Sabrina zabrała Fronię i Morffi ze sobą. Włóczyli się po świecie. Pewnego dnia trafili do karczmy, w której usłyszeli o wojnie z centaurami. Wtedy Sabrina zapragnęła walki. Podstępem dostała się do wojska i pomogła pokonać stwory. Odkryła, że krew zmienia jej blond włosy na rude, a usta czerwienieją. Sierść Fronii stawała się czerwona, a nie błękitna tak jak zwykle. Udało się jej pewnej nocy trafić do wioski elfów. Spotkała tam ojca, ale... Miał żonę! Spędziła z ojcem pięć lat jako krewna, lecz nie aż tego stopnia. Potem uciekła i po trzech latach włuczykijstwa trafiła do zamku Melinar, gdzie pomogła Anari zaożyć klan.
Partner: Sabrina nie wierzy w miłość. Nigdy nie szukała partnera i szukać nie będzie. No chyba, że spotka Tego Jedynego...
Rodzina: Elena - matka syrena; Marion - ojciec elf; Mirra - zmarła siostra bliźniaczka
Punkty: 15 pkt.
Właściciel: Melanka9000
Przydomek: Z Srebrnej Laguny
Rasa: Pół syrena pół elf
Wiek: 30 lat
Stanowisko: Zastępczyni Przywódczyni Klanu
Religia: Sabrina była wychowywana w ludzkiej religii chrześcijaństwa, a le przyjęła też syreni chrzest.
Umiejętności: Może i nie wygląda na silną, ale jest taka. Potrafi niesamowicie walczyć. Jej ulubioną bronią jest Ostrze magów, które dostała od ducha siostry. Miewa często wizje, w których siostra oprowadza ją po "przyszłości". Uwielbia towarzystwo swoich psów, Morffi i Syriusza. Rozumie sukę, ale psa już nie. To dla tego, że nie zna mowy zwierząt, a Morffi mówi. Sabrina nie potrafi strzelać z łuku, mimo elfiej krwi. Często używa zaklęć z Księgi Czarów. Zna też "naturalne" czary. Głównie magię wody.
Charakter: Nie jest to miła spokojna dziewczynka, która boi się własnego cienia. Sabrina jest wojowniczką, która wie co robi i w jakie tarapaty się pakuje. Jest silna nie tylko pod względem fizycznym. Ma twardą wolę, którą nie łatwo złamać. Niestety ma kruche ego. Łatwo ją sprowokować, a wtedy... Modlić się na klęczkach! Jej największym skarbem są włosy, które w wodzie zmieniają kolor. Chroni je ponad wszystko. Kocha konia, którego dostała od samej królowej syren! Ogier nazywa się Fronia. Tworzy z nim świetny zespół. Ale nie wolno zapomnieć o jej wiernych psach. Morffi jest najlepszą przyjaciółką Sabriny. Dziewczyna kocha tą sunię, jak własne dziecko. Jej pies Syriusz, choć jest lekko głupkowaty pani i tak go kocha.
Wady: Sabrina boi się śmierci. Na polu walki się nie boi, ale cichy morderca to jej największy lęk. Jej koszmarem są Nightmare! Jako pół syrena boi się ognia, a koń piekieł to jej największy wróg. Kobieta jest krótkowidzem. Widzi na dwadzieścia metrów wyraźnie, ale dalej obraz się rozmazuje.
Zalety: Nigdzie nie ma bardziej prawej osoby niż ona. Powiedzenie ,,Gdzie diabeł nie może tam babę pośle" nie pasuje do Sabriny. Zawsze stoi po dobrej stronie.
Broń: Ostrze Magów, Sztylet, Księga czarów
Towarzysze: Morffi - Magiczny Pies; Syriusz - Gwiezdny pies
Wierzchowiec: Ogier Fronia - Koń wodny (w wodzie)
Historia: Trzydzieści jeden lat temu matka Sabriny wypoczywała na plaży. Nagle zobaczyła elfa, w którym się zakochała, a on odwzajemnił jej uczucie. Kwestią czasu było zajście Eleny w ciążę. Dziecię z jakimkolwiek człekopodobnym stworzeniem było hańbą dla syren, więc gdy pytano ją o ojca mówiła, że jest przystojnym syrenem z innego królestwa. Jednak nie mogła ukrywać prawdy, przed swą przyjaciółką królową syren. Zdradziła jej tajemnicę, a ta nakazała jej urodzić w Srebrnej Lagunie i porzucić dziecko. Elena choć niechętnie wykonała rozkaz. Urodziła dwie córki, zawinęła w wodorosty włożyła do łodzi rybackiej i odpłynęła. Dziewczynki rankiem znaleźli rybacy. Zabrali je do kobiety Amelii, która jeszcze karmiła piersią swego syna by piastowała dzieci. Wychowywała trzy maluchy dobrze, ale nie umiała powstrzymać ich gdy zostali nastolatkami. W osiemnaste urodziny dziewczynek urządzono przyjęcie na plaży. Wieczorem gdy dziewczęta pływały w wodzie ogon Mirry - siostry Sabriny, zaczął świecić. Amelia kazała wybiec Sabrinie z wody, schować się w domu w szafie i czekać. Sabrina wykonała polecenie. Nie miała pojęcia, że nigdy więcej nie zobaczy siostry żywej. Cicho siedziała w szafie gdy nagle do chaty wbiegła Amelia. Ubrała Sabrinę i kazała uciekać. Sabrina uciekała i uciekała przed tłumem wieśniaków po całej wyspie. Musiała uciec wodą. Okazało się, że ma syreni ogon! Nie mogła myśleć czemu tak jest po prostu popłynęła. Schowała się na noc w podwodnej grocie. Rankiem znalazły ja syreny i zaprowadziły do zamku, przed oblicze królowej. Dziewczyna opowiedziała jej swą historię, a ta zabrała ją do Eleny. na początku nie poznawała kim jest syrena, ale Elena ją poznała. Przez godzinę Sabrina poznała o sobie więcej faktów niż kiedykolwiek wcześniej. Niestety jej radość nie trwała długo. Matka miała umrzeć następnego dnia. Jeszcze przed odejściem z królestwa Sabrina przyjęła chrzest, dostała konia i dowiedziała się, gdzie znajdzie ojca. Uciekła z morza na Fronii - nowym koniu. Zaczynało jej brakować powietrza, więc koń się wynurzył, ale ponad wodą panował sztorm. Zemdlała. Rankiem zbudziła się w chacie pewnej druidki i jej suni Morffi. Spędziła tam trzy lata ucząc się przyrody i magii. Pokochała Mroffi, tak jak i ona pokochała ją. Pewnego dnia Łowcy - plemię wojowników łowców nagród, zabili druidkę. Sabrina zabrała Fronię i Morffi ze sobą. Włóczyli się po świecie. Pewnego dnia trafili do karczmy, w której usłyszeli o wojnie z centaurami. Wtedy Sabrina zapragnęła walki. Podstępem dostała się do wojska i pomogła pokonać stwory. Odkryła, że krew zmienia jej blond włosy na rude, a usta czerwienieją. Sierść Fronii stawała się czerwona, a nie błękitna tak jak zwykle. Udało się jej pewnej nocy trafić do wioski elfów. Spotkała tam ojca, ale... Miał żonę! Spędziła z ojcem pięć lat jako krewna, lecz nie aż tego stopnia. Potem uciekła i po trzech latach włuczykijstwa trafiła do zamku Melinar, gdzie pomogła Anari zaożyć klan.
Partner: Sabrina nie wierzy w miłość. Nigdy nie szukała partnera i szukać nie będzie. No chyba, że spotka Tego Jedynego...
Rodzina: Elena - matka syrena; Marion - ojciec elf; Mirra - zmarła siostra bliźniaczka
Punkty: 15 pkt.
Właściciel: Melanka9000
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz