Od Sabriny do Anari cd

Gdy wyschłam położyłam się w łóżku i zasnęłam.

~~Sen~~

To nie był sen. To była wizja. Znów spotkałam się z Mirrą.

- Kochana siostro czemu tak dawno nie odwiedzałaś mnie? - spytałam siostrę.

- Nie miałam powodu. - odparła. - Ale teraz mam. Odkryłam kilka rzeczy.

- Jakich rzeczy? - spytałam zdziwiona.

- Po pierwsze Elena żyje. - powiedziała.

- Ale jak? Przecież krzyk...

- Królowa sama nie była zadowolona z tego co ma spotkać jej przyjaciółkę. Uwolniła Elenę i kazała jej uciekać. Krzyk należał do innego skazańca.

To było lepsze niż cokolwiek innego na świecie. Mama żyje!

- Druga sprawa - kontynuowała. - to zdrada. Na balu ktoś spróbuje otruć króla. Musisz temu zapobiec.

Tylko skinęłam głową.

- A jest jakaś trzecia sprawa?

- Marion jest w zamku. - odparła siostra.

Nie! Dlaczego?! Jeśli mnie rozpozna to biada! Starałam się jednak zachować spokój.

- Jest jeszcze czwarta sprawa. - powiedziała Mirra. - Te wizje nie są długie. Spotykasz mnie tylko kiedy śpisz. Odkryłam nowy sposób. Wielki uczony, człowiek nazwiskiem Nariamez Mądry dysponuje w lustro, które zabierze cię do świata duchów. Będziemy mogły się spotkać.

- To wspaniale. - powiedziałam.

- No i ostatnie. - dodała Mirra. - Gdy opuścisz miasto spotkasz starca. Będzie ciągnął wóz. Na wozie będzie stała klatka. Kup ją od niego.

- Ale po co?

- Jeszcze się dowiesz...

~~*~~

Sen się skończył. Zobaczyłam, że ktoś przyniósł do komnaty suknię.

Ja chyba śnię! Nigdy nie widziałam tak pięknej kreacji.
- Jest zrobiona dla Ciebie. - powiedziała Eta. - Na dzisiejszy bal. A ta jest również twoja. Tak na co dzień. - wskazała inną sukienkę.

- Jesteś pewna, że nie na odwrót? - spytałam patrząc na piękna suknię.
- Oczywiście, że nie! - powiedziała. Spojrzałam na nią i przeżyłam szok! Ten pies nie wyglądał jak Eta!
- Nie krzycz! - powiedziała. - Zmieniłam postać. jestem zdolna. Umiem tak robić.

Gdy się uspokoiłam ubrałam swoją suknię i wyszłam z komnaty. Stanęłam pod drzwiami Anari i zapukałam.

<Anari?>